“Yeğenim
Cengiz Kumsar’ın anısına.”
Bir
gün daha bitmişti. Cengiz dükkânını
kapatıp ağır ağır evinin yolunu tuttu. Annesiyle oturup, günün yorgunluğunu attığı bu akşam saatlerini seviyordu. Yazları daha çok balkonda oturuyorlardı. Manzara
çok güzel ve canlı oluyordu. Karpuz Kaldıran parkı bu saatlerde dolup
taşıyordu. Parktan yayılan temiz hava da ayrı bir güzellikti.
Doğuştan engelleri vardı. Doğumdan hemen sonra vücuduna takılan bir pille yaşıyordu. Doğum sonrası ve ilerleyen zamanda bir dizi operasyon geçirmişti. Sol bacağı diğerine göre biraz kısa olduğu için sol ayakkabısının tabanı diğerine göre yüksekti. Bu ayakkabıya alışmakta da çok zorlanmıştı. Düz yolda bile yürümek onun için çok zordu. Merdiven çıkmak tabi ki çok daha da zordu.
