ULUSLARARASI BOŞNAK GÜNÜ-KÖPRÜLÜ

 “MAVİ KELEBEKLER”

           

28 Eylül 2026 Pazartesi günü Makedonya-Köprülü’de Boşnak günü dolayısıyla düzenlenen resim sergisi etkinliğine arkadaşım Semir Alimov ile katıldık.

            Sergilenen tablolar değişik ulustan sanatçılar tarafından yapılmış. Resimlerin konusu “SREBRENTİSA”. Sanatçılar Srebrenitsa’da işlenen insanlık dışı soykırımı anlatmaya çalışmışlar. Resimlerden etkilenmemek imkânsız. Sergi insanı bir hüzün ortamına çekiyor.

            Açılış konuşmasını genç bir hanım Boşnakça yaptı. Konuştuklarını anlamasam da o konuştukça içim doldu, ağlamaklı oldum. Çünkü konu Srebrenitsa idi. Srebrenitsa’da vahşice katledilen çoluk, çocuk kadın, erkek masum insanlar gözümde canlanıyordu. Genç kadın da konuşmasının ilerleyen bölümünde içi dolduğu için konuşamaz oldu. Durakladı, konuşmasını güçlükle tamamladı. Sonradan öğrendiğime göre bu bölümde Mavi kelebekleri anlatıyormuş.

ÇELTİKÇİ’DE DEDEMİN VE ANNESİNİN MEZARI

 

Eylül ayında Makedonya’ya bir yolculuk daha yaptım. 2004’ten beri gittiğim ve şimdiye kadar sadece bir gece kaldığım köyüm Çeltikçi’de yaklaşık bir hafta kaldım.

 Türkiye’ye dönüp Bursa’ya vardığımda kendi kendime sordum, “Ben nereden geliyorum?”

Cevap, “Makedonya’dan” doğal olarak ama Makedonya benim için sıradan bir memleket değil. Beş yüz yıldan daha eskiye giden köklerim var orada. Özellikle kasabam Köprülü’ye ve köyüm Çeltikçi’ye her gelişimde geçmişe yolculuk yapmış gibi oluyorum. Yüz yıllarca kasabanın, köyün sokaklarında gezen atalarımla empati kuruyorum hep. 

Bu yüzden Makedonya’dan geliyordum ama aslında geçmişten geliyordum.

Bu defa köyüme, önceden hazırlığını yaptığım bir proje için gittim.

BİR FOTOĞRAF BİR ANI

 

İnternette karşıma çıkan bu fotoğraf beni yetmiş bir yıl öncesine götürdü.

1955 Eylül’ünde Yugoslavya'dan İzmir'e göç ettiğimiz zaman ilk evimiz bu mahalledeydi. Burası Şehitler mahallesidir.

“Şehitler mahallesinde, halk arasında Darağacı denilen mıntıkada oturuyorduk. İzmir suikastından sonra idam sehpaları buraya kurulduğu için halk arasında bu isimle anılıyordu.

Oturduğumuz ev, Sümerbank dokuma fabrikasının karşısında idi.” (Çıkayım Gideyim Urumeli’ne kitabımdan.)

HASAN GÜNGÖR'ÜN ANISINA

       

MAKEDONYA-KÖPRÜLÜ KASABASINA BAĞLI ÇELTİKÇİ KÖYÜNÜN DEĞERLİ EVLADI HASAN GÜNGÖR (ASE İBO’NUN HASAN) AĞABEYİ KAYBETTİK.

Bir memleket evladı daha sonsuzluğa uçtu. Köyümüzün yetiştirdiği değerli büyüğümüz Hasan Güngör ağabeye Tanrı’dan rahmet, ailesine ve yakınlarına baş sağlığı diliyorum.

Ben burada Hasan Güngör’ün köyüne duyduğu özlemi anlatan bir yazısını sunmak istiyorum. Aslında bu, yaşadığı, gezdiği, öküz otardığı yerlere, dönüşü olmayan zamanlara duyduğu derin özlemi ve çaresizliği anlatan belgesel bir metindir. Buna belgesel bir şiir de diyebiliriz.

Belgesel bir metin diyorum çünkü Hasan Ağabey burada, Çeltikçi köyüne ait bütün yer isimlerini ve özelliklerini yazmış. Ayrıca köyümüzün çevresi ile ilgili bilgiler de vermiş. Böylece köyümüze ait yer isimlerini yazılı belge olarak bize bırakmış. Bu yer isimlerini değişik zamanlarda ayrı ayrı duymuş olabiliriz ama burada ayrıntılı özellikleriyle hepsini bir arada görüyoruz. Mekânı cennet olsun.

 Hüseyin Şirvan-Bursa

ÇELTIKÇİ’DE (GORNO ORİZARİ) VURULAN GENÇ PARTİZAN

 

BLAGOY KİRKOV 1923-1943

1943 yılının ocak ayında Çeltikçi’de dramatik bir olay yaşanır.

Bu yıllar mücadelenin en kızıştığı yıllardır. Partizanlar, bütün güçleri ile Alman ve Bulgarlara karşı saldırıyor, sabotajlar düzenliyor, vur kaç taktiği ile savaşıyordu. Diğer taraftan, her kesimden taraftar bulup güçlerini artırmak için de ne gerekiyorsa yapıyorlardı.  Köylere, gidebildikleri yerlere gönderdikleri adamları ve toplum içinde yaşayan taraftarlarıyla propaganda çalışmalarına ağırlık veriyorlardı.